Fatima School, SCJM

Manjirabari

Amprapara P.O.

JIAPANI

DUMKA Dt. 814 111

JHARKHAND

INDIA

Dit hostel is gelegen in de deelstaat Jharkhand op 250 kilometer ten westen van Calcutta. Het is een zeer arme streek. De bevolking behoort er tot de tribals, de oorspronkelijke bewoners van India. In deze streek zijn het voornamelijk 'Santali'. Kenmerkend voor hen is de gelijke behandeling van mannen en vrouwen.

In Jiapani zijn er 887 kinderen in de middle school en 265 kinderen in de high school, verspreid over klassen van graad 1 tot graad 10 voor de leeftijd van 4 tot ongeveer 16 jaar. Van deze kinderen worden er 63 gesponsord door ASHA-HOPE. Ze verblijven allemaal in de hostel. 

Officieel zitten in de middle school de kinderen van graad 1 tot en met 8 en in de high school graden 9 en 10, maar in Jiapani vormen graad 1 tot en met 6 de middle school en graad 7 tot en met 10 de high school.

 Sr. Nilmani is verantwoordelijke voor de middle school + UKG en LKG. Sr. Indu Kerketta is verantwoordelijke voor de high school.

Aantal leerlingen:

• klas 1: 131
• klas 2: 130
• klas 3: 103
• klas 4: 83
• klas 5: 84
• klas 6: 88
• LKG: 123
• UGK: 145 (met een hele tijd slechts 1 leerkracht, vanaf mei 2026 zijn ze met 2)

In totaal zijn er 16 klaslokalen. In de middle school zijn er 19 leerkrachten waarvan 6 in UKG en LKG, in de high school zijn dat 11 leerkrachten. Er wordt zowel met klasleerkrachten als vakleerkrachten gewerkt. 

In de middle school wordt het vak Engels door de zusters gegeven omdat de lokale leerkrachten amper of geen Engels kunnen. Vier van de huidige leerkrachten waren in deze school zelf ook leerling. Ze verdienen ongeveer 8500 roepies per maand waarvan 1800 roepies naar het Provident Fund gaan. Het verschil wordt cash uitbetaald. De hoogste lonen bedragen 9700 roepies, de laagste 5350 roepies. 

Opmerkelijk: in een government school verdienen leerkrachten tot 30.000 roepies maar is de kwaliteit van het onderwijs beduidend lager.

Aan de school van de zusters wordt geen hulp van de overheid gegeven, de school wordt als een privéschool gezien waardoor alle kosten door de congregatie van de zusters en het schoolgeld worden opgenomen. Voor de middle school bedragen de schoolonkosten 2600 roepies, voor de high school zijn dat 5680 roepies per schooljaar. Nieuwe leerlingen betalen het eerste jaar ook 300 roepies meer. Als er meer gevraagd wordt, zouden veel kinderen afhaken omdat hun ouders het niet kunnen betalen.

De kosten voor het verblijf in het hostel komen daar nog bovenop: per kind bedragen die 1000 roepies per maand en éénmalig ook 1200 roepies per jaar voor onderhoud, verbruik, ... Een leerling in de middle school moet dus per schooljaar 13.800 roepies betalen. In de zomer (april – mei – juni) is er les van 7 uur tot 11 uur, in de winter is dat van 9 uur tot 15 uur met een lunchpauze om 12u30.

Er is één maand zomervakantie (half mei – half juni) en er zijn kortere vakanties zoals met Kerstmis.

De meerderheid van de lessen (aardrijkskunde, geschiedenis, wiskunde, …) wordt gegeven in Hindi. Een aantal onderwerpen worden in het Engels gegeven. Er is daarnaast ook les Sanskriet (vergelijkbaar met Latijn bij ons) en Santali (lokale taal).

Het uniform is een lichtblauwe bloes en donkerblauwe rok of broek. De leerlingen dragen een gele bloes en donkerbruine rok of broek om naar de mis te gaan en om bij vakantie van en naar huis te gaan. Op woensdag, zaterdag en tijdens de turnles dragen ze hun ‘groepsuniform’ (= polo in groen, rood, blauw en geel).

Het schooljaar start op 1 april met de toelatingsproeven en ongeveer een week later starten de lessen. Half mei is er al zomervakantie tot begin of half juni. En onmiddellijk na deze vakantie zijn er examens. Dan is er opnieuw les tot maart.
De leerlingen hebben 2 weken vakantie rond Kerstmis, 1 week tijdens de Goede Week in aanloop naar Pasen en 1 week voor Puja in oktober. 

In de hostel verblijven ongeveer 160 kinderen. Er is een capaciteit van 300 kinderen (dan liggen ze wat dichter bij elkaar). De verantwoordelijke voor de hostel is zuster Indu Kerketta. 
De kleinsten verblijven in een apart gebouwtje op het domein. Er zijn 3 leerkrachten die bij de kinderen blijven ’s nachts. Veel hostelers komen uit naburige dorpen. Met de heropening i.f.v. uitbating van de koolmijnen zijn er minder kinderen in de hostel. De koolmijnen voorzien zelf bussen zodat de kinderen nu naar huis kunnen en niet meer in de hostel moeten verblijven.
Een andere economische activiteit in de buurt is de landbouw.

De kinderen blijven telkens voor een lange periode in de hostel maar krijgen regelmatig bezoek van hun families. Sommigen komen van ver, ook omdat er in de buurt geen goede scholen zijn (enkel governement schools) en de resultaten van de nationale examens van de kinderen hier heel goed zijn.

Sinds de start van ASHA-HOPE in Jiapani zijn er 22 sponsorkinderen die hun matric behaald hebben en dus verder konden doorstromen naar Plus2. Daarna kunnen ze hogere studies aanvatten. Dat is voor deze kansarme tribal kinderen niet evident aangezien ze vaak met een achterstand de school aanvatten. Maar ze zijn heel gemotiveerd en werken hard.